X
 

audycja nagrana z radia - proszę przewinąć do właściwego momentu

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku. Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi”.

    J 15,26-27;16,12-15

Komentarz

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku.
Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi". Czy w zakłamanym świecie, pełnym fałszu i tzw. półprawd, jest jeszcze miejsce na obiecanego Duch Świętego; Ducha prawdy – jak mówi o Nim Jezus – mającego doprowadzić nas do całej prawdy?
Czy odczuwamy Jego ożywcze tchnienie? Czy przywołujemy Go u  progu i w trudnych momentach dnia? Czy prosimy Go o światło, o Jego dary?
Wciąż inspirująca i aktualna pozostaje modlitwa, którą św. Jan Paweł II, od najmłodszych lat codziennie odmawiał.Oto jej treść:Duchu Święty, proszę Cię
o dar mądrości do lepszego poznawania
Ciebie i Twoich doskonałości Bożych,
o dar rozumu do lepszego zrozumienia
ducha tajemnic wiary świętej,
o dar umiejętności,
abym w życiu kierował się zasadami tejże wiary,
o dar rady, abym we wszystkim u Ciebie szukał rady
i u Ciebie ją zawsze znajdował,
o dar męstwa, aby żadna bojaźń ani względy ziemskie
nie mogły mnie od Ciebie oderwać,
o dar pobożności, abym zawsze służył Twojemu Majestatowi z synowską miłością,
o dar bojaźni Bożej, abym lękał się grzechu,
który Ciebie, o Boże, obraża. AmenVeni  Sancte  Spiritus!
Przyjdź Duchu Święty! 


komentarz:

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 


Duch buduje pełnię Chrystusa, którą jest Kościół

         Boskie dzieło uświęcania Kościoła i dusz przypisywane jest Duchowi Świętemu, ponieważ jest ono w najwyższym stopniu dziełem miłości, a Duch Święty jest tchnieniem miłości Ojca i Syna […]. Duch Święty zstąpił na apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy i zamieszkał duszę jak świątynię w dniu chrztu, aby dokonać dzieła wcielenia boskiego życia. Wiemy, jaki jest dla Niego plan, odwieczny zamysł Boga, który przez działanie Ducha Świętego jednoczy Kościół i dusze. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym (Ef 1, 4–6). Działanie Ducha Świętego jest ukierunkowane na skuteczną realizację boskiego przybrania nas za swoje dzieci i na wzrost Chrystusa Jezusa w naszych duszach poprzez rozprzestrzenianie się Jego łaski. W każdej duszy i w Kościele Duch buduje pełnię Chrystusa, którą jest Kościół. W rzeczywistości łaska, którą Bóg wlewa w dusze, jest łaską synowską, upodabniającą nas do Słowa, czyniąc nas przybranymi synami, tak jak On sam jest synem z natury. Apostoł mówi: Otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» (Rz 8, 15). Ta łaska, która w ten sposób wysławia Jego imię, daje nam podobieństwo do Słowa, gdy je przyjmujemy poprzez kontemplację, w której działa również Duch Święty […]. Boskie życie w nas jest życiem Chrystusa; pochodzi od Niego i jednoczy nas z Nim, abyśmy stanowili z Nim nową rzeczywistość, cały krzew winny, pełnię Chrystusa złożonego z Chrystusa i Jego członków.

Przemieniająca jedność (Chcę widzieć Boga)
Bł. Maria Eugeniusz od Dzieciątka Jezus (1894–1967) karmelita



Onego czasu rzekł Jezus uczniom swoim: A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu.

    J 14, 26


         Znowu wielka uroczystość kościelna. Zielone Świątki ! Wczuwaj się głęboko w ich ducha i wesel się z Kościołem św. Wielką pobudką do radości jest zwłaszcza tajemnica, którą obchodzimy przez tę uroczystość.

         Pierwszym doniosłym zdarzeniem Zielonych Świątek jest zesłanie Ducha Świętego: Ukazały się im też języki jakby z ognia... I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym (Dz 2, 3-4). To zstąpienie Ducha Świętego przejawiło się w zdumiewającej wprost mocy i łasce. Bo i czymże byli apostołowie ? Aż do Zielonych Świąt byli ludźmi bojaźliwymi, ułomnymi, prostymi, a nadto chwiejnymi we wierze. A dziś ? W Dziejach Apostolskich czytamy: Zdumiewali się wszyscy i nie wiedzieli, co myśleć: Co ma znaczyć ? - mówili jeden do drugiego. - Upili się młodym winem - drwili inni (Dz 2, 12-13).

         Rzeczywiście, tłum jeszcze nigdy nie widział kolegium apostolskiego w takim usposobieniu. Teraz uczniowie Jezusa występują na arenę świata z takim zapałem, z taką mądrością i mocą zwycięską, że musiało to wszystkich zadziwić; pytali się więc o wyjaśnienie. Znikła bo jaźń przed ludźmi ! Znikła chwiejność we wierze ! Znikło tchórzliwe niezdecydowanie ! Sprawdziła się na nich przepowiednia: W ostatnich dniach - mówi Bóg - wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało (Dz 2, 17).

         Kiedy ty obchodzisz swoje Zielone Świątki ? Za każdym razem, ilekroć dostępujesz łaski uświęcającej, a więc przy Chrzcie św., przy Sakramencie Pokuty i przy Komunii św. A szczególnie przy Bierzmowaniu. Ono jest sakramentem Ducha Świętego. Bądź za to wdzięczny. Pozwól, by Duch Boży, jak ongiś apostołom, także twój język uświęcił i rozwiązał, byś mógł godnie stawać w obronie Boga i jego spraw. Szczególnie przez otwarte wystąpienie i gorliwość w współdziałaniu z Akcją Katolicką ! Nie stawaj na przeszkodzie działaniu Ducha Świętego w tobie przez nędzny i tchórzliwy wzgląd ludzki. Zdaj się na jego światło i potęgę. Wołaj z głębi serca: Wszechrzeczy Stwórco, Duchu Święty Boże, zmiłuj się nade mną i całym Kościołem św. ! Daj twoim wierzącym, w Tobie ufającym siedmiorakie dary ! Daj zasługę męstwa, daj wieniec zwycięstwa, daj szczęście bez miary.


Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.