audycja nagrana z radia - proszę przewinąć do właściwego momentu

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

    Mt 22, 15-21

komentarz: Ks. Tomasz Jaklewicz

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 

Czyj jest ten obraz? – stając się człowiekiem, Bóg odnawia w nas obraz Trójcy

        Odwieczna Miłości! Chcę więc i proszę Ciebie o łaskę, abyś miał litość dla ludu twego! Zlituj się, proszę o to przez niestworzoną miłość, która skłoniła Cię do stworzenia człowieka na obraz i podobieństwo twoje (Rdz 1,26). […] I uczyniłaś to, Trójco wieczna, chcąc, aby człowiek uczestniczył w Tobie całej, wzniosłej i wiecznej Trójcy. Dałeś mu pamięć, aby zachował dobrodziejstwa Twoje, i przez nią uczestniczył w Twej mocy, Ojcze wieczny. Dałeś mu rozum, aby widząc Twą dobroć, poznał ją i uczestniczył w mądrości Jednorodzonego Syna twojego. I dałeś mu wolę, aby mógł kochać to, co rozum widzi i poznaje z prawdy Twojej, i uczestniczyć w zmiłowaniu Ducha Świętego. Co było przyczyną, że obdarzyłeś człowieka taką godnością? Nieoceniona miłość, z jaką ujrzałeś w sobie samym stworzenie Twoje. […] Widzę, że przez grzech popełniony stracił człowiek godność. […] Lecz Ty, poruszony tą samą miłością, z jaką nas stworzyłeś, dałeś Słowo, Jednorodzonego Syna. […] On wykonał rozkaz, który nań nałożyłeś, kiedy przyoblekł się w człowieczeństwo nasze i tak przyjął obraz i naszą ludzką naturę. O przepaści miłości! Któreż serce może się obronić, aby nie pęknąć na widok wysokości, co zstąpiła do takiej niskości, jaką jest człowieczeństwo nasze? Jesteśmy obrazem Twoim, a Ty obrazem naszym, przez zjednoczenie, którego dokonałeś w człowieku, ukrywając wieczną boskość pod nędzną chmurą zepsutej gliny Adama (Rdz 2,7). Co było tego przyczyną? Miłość. Ty Bóg, stałeś się Człowiekiem, a człowiek stał się Bogiem. Przez tę miłość niewysłowioną proszę Cię i nalegam, abyś uczynił miłosierdzie stworzeniom Twoim.

Dialog, 13
Św. Katarzyna ze Sieny (1347–1380)

Starajcie się naprzód o królestwo /Boga/ i o Jego Sprawiedliwość.

    Mt 6, 33

         Przez królestwo boże należy rozumieć nie tylko królestwo niebieskie, lecz także królestwo łaski na ziemi - Kościół św. I to królestwo, jak każde inne, ma swoją organizację.

         Królem w tym państwie jest Chrystus. Dana Mu jest wszelka władza w niebie i na ziemi (Mt 28, 18). Jednak sprawuje on tę władzę w sposób jak najłagodniejszy. Żyjąc na ziemi przeszedł On dobrze czyniąc (Dz 10, 38). W niebie żyje dalej, by wstawiać się za nami (Heb 7, 25). Jako namiestnika swego zostawił na stolicy rzymskiej księcia apostołów i jego następców: Paś owieczki moje, paś owce moje ! (J 21, 16.17). Także papież rządzi w duchu Chrystusa. Nie wojskami i armatami, lecz darami i modlitwami, które wychodzą na dobro całego świata i służą do utwierdzenia Chrystusowego pokoju w królestwie Chrystusowym.

         Konstytucją tego królestwa jest Dekalog dany przez Boga na Synaju i pięć przykazań kościelnych. Tak bowiem powiada sam Zbawiciel: Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić (Mt 5, 17). A młodzieńcowi stawia on jako normę życia: Zachowaj przykazania (Mt 19, 17). O przykazaniach zaś kościelnych oświadczył uroczyście, że każdy, kto by Kościoła nie słuchał, niech będzie jako poganin i celnik (Mt 18, 17).

         Jeżeli chcesz więc być prawdziwym członkiem królestwa łaski na ziemi, to stój wiernie i z miłością przy Chrystusie i jego zastępcy - papieżu. Zachowuj też karnie przykazania i z pokorą poddaj się jego prawom, które ogłosił sam na Synaju i przez swój Kościół. W ten sposób praktycznie spełnisz to, czego żąda Mistrz w tych słowach: Starajcie się naprzód o królestwo /Boga/ i o Jego Sprawiedliwość (Mt 6, 33).

Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.