X
 

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».

    J 16, 12-15

Komentarz

Trzeba powiedzieć jasno: w świecie pełnym hałasu, chaosu informacyjnego i sprzecznych narracji, gdzie coraz trudniej odróżnić prawdę od fałszu, a wielu próbuje tworzyć własne wersje rzeczywistości; w świecie naznaczonym wojnami, cierpieniem i śmiercią niewinnych przemawia do nas cichy, delikatny głos Boga. Jak go usłyszeć? Chyba nie ma na to jednego prostego przepisu. Bóg potrafi znaleźć drogę do każdego serca w sposób indywidualny i niepowtarzalny. Jednak zawsze pierwszym krokiem jest troska o czyste serce – wolne od grzechu ciężkiego, który zaciemnia duchowe widzenie i słyszenie oraz oddala nas od prawdy. Drugim jest cisza – nie tylko zewnętrzna, lecz także wewnętrzna, pozwalająca pośród wielu głosów rozpoznać ten najważniejszy. Trzecim krokiem jest zaufanie, że Bóg jest dobry – pragnie naszego szczęścia oraz prowadzi nas ku pełni życia i prawdy.


komentarz: Ks. Łukasz Piper

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 


Modlitwa, aby otrzymać siedem darów Ducha Świętego

         O Jezu, przez Ciebie, jedynego Syna, który stałeś się dla nas człowiekiem, ukrzyżowanym i otoczonym chwałą, prosimy łaskawego Ojca, aby dał nam ze swojego skarbca łaskę siedmiu darów Ducha, który w pełni spoczywa na Tobie: ducha mądrości, żeby kosztować owoc drzewa życia, jakim jesteś naprawdę i delektować się jego ożywczą słodkością; dar rozumu, który oświeca spojrzenia naszego ducha; dar rady, który nas prowadzi wąskimi drogami Twoim śladem; dar męstwa, abyśmy mogli zniweczyć gwałtowność wrogich ataków; dar wiedzy, abyśmy byli napełnieni światłem Twej świętej nauki i rozróżniali dobro od zła; dar pobożności, który napełnia nas miłosierdziem; dar bojaźni, który, oddalając nas od wszelkiego zła, zachowuje nas w pokoju pod ciężarem szacunku dla Twojego odwiecznego Majestatu. Tak bowiem pragnąłeś, byśmy prosili w tej świętej modlitwie, której nas nauczyłeś; dlatego też teraz prosimy Cię, przez Twój święty Krzyż, abyś wyjednał nam te łaski na chwałę Twego świętego Imienia, któremu z Ojcem i Duchem świętym wszelka cześć, chwała, dziękczynienie i panowanie na wieki wieków. Amen.

Drzewo życia, nr 49
Św. Bonawentura (1227–1274)



Lecz Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.

    Łk 23, 24


         Rozpoczął się święty tydzień. Kościół i liturgia pogrążyła się całkowicie w męce Jezusa. Niech więc będzie i twoim hasłem: Współcierpieć ! Z Kościołem ! Z Mistrzem ! Rozważaj zatem ostatnie objawy miłości i cierpienia Jezusa: jego siedem świętych słów na krzyżu.

         Ojcze, przebacz im ! - Nie o swej Matce, nie o przyjaciołach, nie o pobożnych niewiastach, ani nawet o sobie samym myśli on na pierwszym miejscu. Nie, przecież on jest Odkupicielem ! A jako Odkupiciel chce biec z pomocą tam, gdzie jej najbardziej potrzeba. Mistrz sercem wielkodusznym modli się za swoich katów i wrogów ! On nie tylko ich nie obwinia, ale usprawiedliwia, uniewinnia ich, mimo że obeszli się z nim z tak nieludzkim okrucieństwem.

         Ojcze, przebacz im, bo to dzieci twoje, to dzieło twoich rąk ! Ojcze, Ty nie możesz chcieć, by zginęli !

         Ongiś pięćdziesięciu pachołków króla Ochozjasza wyszydziło Eljasza, a prorok ściągnął ogień z nieba i pochłonął złoczyńców (2 Krl 1, 10). Małe dzieci z Betel lżyły proroka Elizeusza, a on przeklął ich i wyszły niedźwiedzie z lasu i rozszarpały malców (2 Krl 2, 24). Cham naśmiewał się z leżącego bez okrycia ojca i za to Noe przeklął go wraz z jego potomstwem (Rdz 9, 25). Na Golgocie widzimy większego, niż wszyscy patriarchowie i prorocy razem wzięci, a jednak nie ma ani cienia zemsty. Tylko przebaczenie ! Kto to pojmie ? A skutek tej miłości Odkupiciela ? Łotr nawraca się, setnik uwierzył, a wielu odeszło ze skruchą.

         Jaką rozporządzałbyś potęgą, gdybyś chciał upodobnić się do Zbawiciela przebaczającego ! Przynajmniej nie potępiaj nikogo ! Powiedział Jezus: Bo nie wiedzą, co czynią, a dlaczego ty jesteś tak skory z wyrokiem potępienia ? Dlaczego tak spiesznie i tak łatwo skazujesz bliźnich na męki piekielne ? Przecież chciałbyś, by ci kiedyś wiele, może bardzo wiele darowano. Dobrze, ale w takim razie przebaczaj i ty. Jeżeli to być musi, to dziś jeszcze ! Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone ! (Łk 6, 37).


Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.