X
 

W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, Jezus, gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje». Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w królestwie Bożym».

    Mk 14, 22-25

Komentarz

Pan Jezus na ziemi, w Jerozolimie, wziął chleb i odmówił błogosławieństwo, wzywając do niebieskiego pokarmu. Rodzina modląca się przed posiłkiem w domu, by wzmocnić ciało, i w czasie Eucharystii, by ożywić duszę. Kosmonauta major Cooper w przestrzeni kosmicznej na statku Gemini 8 odmówił błogosławieństwo z Psalmu 8. Adrian i Collins, selenonauci, rozłożyli korporał na statku przed pokładowym komputerem w Apollo 11 i na Księżycu spożyli Ciało Pana. Ja w zwykły sposób karmię się niezwykłym pokarmem w czasie Mszy św. Prostota i głębia spotykają się z wiarą, realizując testament Jezusa – „na moją pamiątkę”, dziś, jutro, zawsze. Aż po kres dni.


komentarz: ks. Stanisław Gańczorz

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 


Uwielbiać Ciało Chrystusa

        Chrystus, abyśmy kochali go mocniej, dał na swoje ciało na pokarm. Idźmy więc do Niego z miłością i zapałem. To ciało uwielbiali królowie, kiedy leżał w żłobie. Ci poganie, obcokrajowcy, opuścili swoją ojczyznę i domy, wyruszyli w daleką podróż, aby Go uwielbić z bojaźnią i drżeniem. Naśladujmy przynajmniej tych cudzoziemców, choć jesteśmy obywatelami nieba... Wy nie widzicie Go w żłobie, ale na ołtarzu. Nie widzicie już kobiety, trzymającego Go w ramionach, ale kapłana, który Go ofiaruje, a Duch Boży, z całą hojnością, unosi się nad darami. Nie tylko widzicie to samo ciało, co królowie, ale znacie też Jego moc i mądrość, poznaliście Jego uczynki i dostąpiliście do poznania tajemnic, które dokładnie zostały wam przekazane. Obudźmy się zatem i obudźmy w sobie bojaźń Bożą. Pokażmy więcej pobożności wobec tego Ciała Chrystusa niż owi cudzoziemcy... Ten stół umacnia naszą duszę, kieruje naszą myśl w Jego stronę, podtrzymuje naszą wiarę. On jest naszą nadzieją, zbawieniem, światłem i życiem. Jeśli opuścimy ziemię, zaopatrzeni w ten sakrament, wejdziemy z ufnością do świętego przybytku... Ale dlaczego rozmawiać o przyszłości? Już na tym świecie ten sakrament przemienia ziemię w niebo. Otwórzcie zatem bramy nieba..., a ujrzycie to, co właśnie powiedziałem. Co jest najcenniejsze w niebie, to wam pokażę na ziemi. Co wam pokazuję to nie aniołowie ani archaniołowie, ani niebiosa niebios, ale Tego, który jest ich Panem.

Homilie do 1 listu do Koryntian, nr 24, 4; PG 61, 204-205 (ⒸEvangelizo.org)
Św. Jan Chryzostom (ok. 345-407)



Wtedy zwołał Dwunastu.. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże.

    Łk 9, 1-2


         Jaki duch miał ożywiać królestwo Boże ? Nie inny, lecz ten, którego Duch Święty zaszczepił od pierwszej chwili w Kościele. O tym duchu czytamy znowu w historii pierwszej gminy chrześcijańskiej w Jerozolimie. Wyrażają go krótkie, ale wiele mówiące słowa: Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie (Dz 2, 42).

         Trwali w nauce Apostołów. Wyraża to, że największym staraniem pierwszego chrześcijanina było słuchanie nauk apostolskich. Stąd też ich męstwo w wierze, ich niezachwiana moc, której dali dowody w ogniowej próbie wkrótce potem rozpętanego krwawego prześladowania. Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa (Rz 10, 17). A ty może lekkomyślnie zwalniasz się z tylu kazań ? A może masz takie przekonanie, że musi ono odznaczać się błyskotliwymi słówkami i stylowymi frazesami. Nie, także nauki apostołów, jak wyznaje św. Paweł, nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości (1 Kor 2, 4), A mimo tego, co za zapał u pierwszych chrześcijan ! Ucz się od nich.

         Trwali we wspólnocie. Znowu całkowicie według zasad apostolskich: Znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy (Kol 3, 13). Bądź zawsze heroldem pokoju i miłości. Ustępuj w sprzeczkach, a okażesz się najmądrzejszym i twoje postępowanie będzie po myśli ducha miłości.

         Trwali w łamaniu chleba. Co za rozkoszny widok dla Boga, jego aniołów i ludzi. Cała gmina chrześcijańska u Stołu Pańskiego ! I to codziennie, jak szczególnie podkreślają to Dzieje Apostolskie (2, 46). Niech to będzie twoją wytyczną, a nie sądź, że z jedną Komunią św. wielkanocną lub kilkoma w roku już wszystko skończone.

         Trwali w modlitwach. Jakże szczególne działanie Ducha Świętego daje się odczuwać w tej gminie, która miała stać się wzorem innych gmin !

         Ale też była ona podatna na jego działanie i łaskę. Niech więc ciebie także ożywia duch pierwszych chrześcijan i miłuj modlitwę. Uważaj za stracony ten dzień, w którym byś się nie modlił !

         Błagaj też Ducha Świętego, by raczył ci udzielić chrześcijańskiego ducha, którym odznaczali się pierwsi chrześcijanie. Wyrwij z duszy wszystkie niezdrowe, niekatolickie poglądy. Módl się z głębi serca: Wszystko stwarzasz, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi (Ps 104, 30).


Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.