X
 

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Modląc się, nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, zanim jeszcze Go poprosicie. Wy zatem tak się módlcie:  Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci Twoje imię! Niech przyjdzie Twoje królestwo; niech Twoja wola się spełnia na ziemi, tak jak w niebie. Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj; i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego. Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, Ojciec wasz nie przebaczy wam także waszych przewinień”.

    Mt 6,7–15

Komentarz

«Modląc się, nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, zanim jeszcze Go poprosicie.Wy zatem tak się módlcie:Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci Twoje imię! Niech przyjdzie Twoje królestwo; niech Twoja wola się spełnia na ziemi, tak jak w niebie. Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj; i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego.Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, Ojciec wasz nie przebaczy wam także waszych przewinień».gn_brb

I  nie wódź nas na pokuszenie” – modlimy się w Modlitwie Pańskiej. Bibliści woleli przetłumaczyć: „Nie dopuść, byśmy ulegli pokusie”. Chyba nie chcieli, byśmy myśleli, że Bóg może do czegoś złego kusić. Gdy jednak spojrzeć na pokusę jako próbę. Ta modlitwa to powiedzenie: nie jestem bohaterem, Boże, nie próbuj mojej wierności, bo ja słaby jestem i mogę pokusie ulec. Ale jeśli pokusy ode mnie odsuniesz, będzie dobrze. Taka o nas, ludziach, prawda: nie jesteśmy w stanie sami poradzić sobie nie tylko ze złem, które jest wokół nas, ale i tym, które wskutek skażenia grzechem pierworodnym jest też w każdym z nas. Dlatego prosząc o oddalenie pokus, prosimy też: zbaw nas, Ojcze, od złego. I tego pisanego małą, i tego pisanego wielką literą. 


komentarz: Andrzej Macura

Pokaż rozważanie 

 Ukryj 


Niech przyjdzie Twoje królestwo

         W drugiej prośbie [modlitwy Ojcze nasz] najczystsza dusza wyraża życzenie, aby wkrótce nadeszło panowanie Ojca. Oznacza to przede wszystkim panowanie inaugurowane każdego dnia przez Chrystusa w duszach świętych. Dzieje się tak, gdy po wypędzeniu diabła z naszych serc wraz z wadami, którymi je zakaził, i zniknięciu jego imperium, Bóg wkracza do naszych domów jako władca, w tym samym czasie, gdy rozprzestrzenia się dobry zapach cnót. Rozpusta pokonana, czystość panuje w naszej duszy; wściekłość pokonana i spokój; pycha podeptana i pokora. Może również mieć na uwadze Tego, który został obiecany na czas z góry oznaczony wszystkim doskonałym, wszystkim dzieciom Bożym. To właśnie wtedy Chrystus musi im powiedzieć: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata! (Mt 25:34). Oczy duszy są żarliwie utkwione w ten szczęśliwy koniec, pełen pragnień i oczekiwań, i woła: Przyjdź królestwo Twoje! Wie ona dobrze, ponieważ jej sumienie zaświadcza jej, że gdy tylko się pojawi, będzie miała udział w tym królestwie.

O modlitwie, XIX
Św. Jan Kasjan (ok. 360–453)



Rekolekcje: O co chodzi ?


         Rekolekcje są poważną pracą nad duszą i o duszę jedynie chodzi w życiu człowieka. Jednego tylko potrzeba, powiada Pan u Łukasza (10, 41). I to jedno konieczne wypisuje Kościół na krzyżu misyjnym: Ratuj duszę twoją ! Dlaczegoż to ?

         Dusza ludzka jest koroną stworzenia.

         Spojrzyj na ciało. Stary Tertulian pisze: Piękność ciała jest tylko przejrzystą zasłoną, przez którą prześwieca piękno duszy. Tak głęboko wierzący badacz przyrody jak Herman Mazjusz, którego dwutomowe Studia nad przyrodą i dziś jeszcze nie utraciły swojej wartości, rozpoczyna swoje doświadczenia nad istotą ręki ludzkiej bardzo charakterystycznym obrazem. Badaczom zabytków egipskich, powiada on, udało się niekiedy odkryć w świątyniach leżących w gruzach statuy bóstw, przepasanych szarfą z hieroglifów. Ciało ludzkie jest podobne do tych posągów egipskich bóstw. Albowiem człowiek także pokryty jest takimi świętymi znakami, wcielonymi znamionami Wiecznego. Zastanów się tylko nad stworzeniem duszy. Wszystkie inne stworzenia powołał Bóg do bytu wszechmocnym słowem: Niech się stanie ! O stworzeniu zaś duszy czytamy: A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam (Rdz 1, 26). I dalej: Człowiek został stworzony na obraz Boga (Rdz 9, 6). Tak, na obraz Boży ! Słuchaj tylko: Bóg przewyższa wszystkie stworzenia; tak samo twoja dusza. Bóg cały jest w całym świecie i cały w każdej jego części; twoja dusza jest cała w ciele twoim i cała w każdej jego cząstce. Bóg posiada rozum i poznanie - twoja dusza też. Bóg jest nieśmiertelny - twoja dusza także. Bóg jest niezłożony w swej naturze, a trojaki w osobach - twoja dusza jest niezłożona w swej istocie, a trojaka w swych władzach: pamięci, rozumie i wolnej woli.

         Św. Ambroży rozważając to, woła w zdumieniu: Nie, nie niebo, ale człowiek jest na obraz Boga stworzony ! A gdyby cię zapytał ktoś odnośnie do duszy twojej: Czyj to obraz i napis ? To musiałbyś natychmiast odpowiedzieć: Boży !

         Dobrze, ale w takim razie oddaj Bogu, co jest Boże. W takim razie jest niesprawiedliwą rzeczą główną troskę zwracać na ciało. W takim razie jest to krzyczącą niesprawiedliwością bezcześcić arcydzieło duszy zmysłowością i grzechem. Wtedy pojmiesz też poważne, choć nieco drastyczne napomnienie Zbawiciela: Nie rzucajcie swych pereł przed świnie (Mt 7, 6).


Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM
wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.